Balıkçılık, insanoğlu kadar eski bir meslek. Bunun geniş kapsamlı yapılabilmesi için ise çoğunlukla plastikten üretilmiş ağlar kullanılıyor. Bu ağlar kimi zaman etkin kullanım ömrünün dolması kimi zaman kaybedilmesi kimi zaman da kazalar sonucunda okyanus ve denizlerde kalabiliyor. Ancak bu ağlar çevre açısından tam bir felaket.

‘Hayalet ağ’ olarak bilinen bu terk edilmiş ağlar, denizin altında avcılığın kendi kendine devam etmesine neden oluyor. Üreme sezonunda bile balıklar bu ağlara takılmayı ve zarar görmeye sürdürüyor.

Yunus, kaplumbağa, vatoz, köpekbalıkları gibi canlılar yanında deniz kuşları bile bu ağlara takılarak hayatını kaybediyor. Üstelik ölümler uzun süreli ve acılı gerçekleşiyor.

Mikroplastikler insana dönüyor

Deniz tabanındaki yaşama zarar veren, mercan resiflerini boğan hayalet ağlar, yüzlerce yıl suyu kirletmeye ve canlılara zarar vermeye devam ediyor. Suda çözüldüğünde ise mikroplastikler yayıyor ve bunlar balıklar vasıtasıyla tekrar insan vücuduna dönüyor. Özellikle kanser gibi hastalıklara neden olması riski bulunuyor. Hayalet ağların denizden tekrar toplanabilmesi da kaynak ve zaman kaybına sebep oluyor. Türkiye, son 11 yılda 2,9 milyon metrekare hayalet ağ temizliği yaptı.

Çözüm üniversitelilerden geldi

Denizleri kirleten, kaplumbağa ve yunusları öldüren, balıkların mikroplastik taşımasına neden olan ‘hayalet ağ’ sorununa çözüm olacak proje ilerliyor.